Hoewel, een echt gesprek kun je ‘t niet noemen, maar toch bijzonder om Barack Obama te horen spreken over Omar, zijn (en mijn en ik gok ieders…) favoriete personage uit The Wire. David Simon, de show runner van mijn favoriete serie, is er ook zichtbaar van in de war om in uitgerekend het Witte Huis over zijn geliefde THE WIRE karakters te praten.


Voor mij is The Wire ook een mooi voorbeeld van hoe De Verhalen van de Lange Adem uiteindelijk hun weg naar het hart weten te vinden. De makers (politieagent en journalist) werkten en leefden eerst meer dan tien jaar lang in de misère van Baltimore om met zoveel oog voor detail en humor te kunnen schrijven. Toen The Wire door HBO werd besteld en uitgezonden deed het weinig stof opwaaien. Bepaald geen kijkcijfersucces. En tot de dag van vandaag kreeg de serie geen enkele belangrijke prijs toegekend. In Nederland werd de serie laat op de avond uitgezonden en matig bekeken. Ondertussen blijft het een van de beste dingen die ooit (voor het grote of kleine doek) zijn gemaakt.

En dan zit op een schone dag de maker bij de president aan het bureau. En krijgt hij te horen hoe de hardheid en het mededogen waarmee ze hun serie hebben gemaakt geleid heeft tot een menselijke blik op ‘the war on drugs’. Het blijft bizar: Een verhalenverteller krijgt ons zover dat we onze vijand, degene die zo-even nog het kwaad zelf personifieerde, in ons hart sluiten en verdriet hebben om zijn teloorgang. Wat mij betreft een ongekend succes.