.log .mov .txt .pic .inf

30.10.2013 @ 11:46

“It is very easy to sentimentalize the scene and very tempting because to sentimentalize something is to look only at the emotion in it and at the emotion it stirs in us rather than at the reality of it, which we are always tempted not to look at because reality, truth, silence are all what we are not much good at and avoid when we can. To sentimentalize something is to savor rather than to suffer the sadness of it, is to sigh over the prettiness of it rather than to tremble at the beauty of it, which may make fearsome demands of us or pose fearsome threats.”
– Frederick Buechner


22.08.2013 @ 10:30

MIFFDe Nieuwe Wereld werd de Runner Up in de Telescope competitie op het Melbourne International Film Festival. Voor wie van prijzen houdt, jawel dat is de tweede prijs.

 

Een stukje uit het juryrapport:

RUNNER UP
As well as location, dislocation and relocation, frozen and melted emotions are in the sights of our impressive runner up: a wonderfully controlled film about asylum seekers and those who do (and don’t) care for them: THE NEW WORLD directed by Netherlands director Jaap van Heusden. A film we recommend our politicians see to learn more about the need for compassion for the world’s ‘precariat’.


29.07.2013 @ 22:11

It’s always a question if a film can move freely across country borders. This piece by Australian film critic Rose Capp seems to suggest that De Nieuwe Wereld (The New World) has made the journey without getting lost in translation.

THE NEW WORLD

It is difficult to think of a more marked contrast than that between Terence Malick’s expansive (and expensive) exploration of the 17th century Pocahontas story in The New World (2005) and Jaap van Heusden’s modestly scaled 2013 film of the same title. The former features a huge cast and depicts the natural world in elaborate detail. The small cast in van Heusden’s drama appear primarily in the sterile and claustrophobic interiors of the assertively modern Amsterdam airport. Yet both have an unlikely and compelling cross-cultural relationship as their central focus.

The New World is the Dutch writer/director’s second feature following the well-received cautionary corporate tale Win/Win (2010), and a series of accomplished shorts. Co-written with Rogier de Blok, van Heusden’s story focuses on a clearly unhappy central protagonist, Mirte (Bianca Krijgsman), whose strict personal rituals suggest a profound need to maintain some semblance of control over her miserable life. Mirte’s cleaning job at the airport asylum seeker processing area ensures she is witness to the desperation of those attempting to enter the country. It equally allows her to ruthlessly exploit their vulnerability for personal gain. Surprisingly, the recently widowed Luc (Isaka Sawadogo) manages to cut through her impassive demeanour and the two develope an unlikely alliance.

As with the corporate claustrophobia of Win/Win, The New World demonstrates van Heusden’s stated directorial preference for a “restricted environment” producing a dramatic, “pressure cooker” situation. The oppressively neutral confines of the airport detention area throw human pain and suffering – Mirte and the asylum seekers alike – into high relief. Long-term van Heusden collaborator, cinematographer Jan Moeskops, renders the chilly corridors and purposefully dehumanized spaces in coolly dispassionate detail. And as evidenced by his earlier work – including an intriguing series of mobile phone ‘Hamden-films’ featuring regular musical muse Minco Eggsman – van Heusden’s idiosyncratic eye and striking visual style serves his deceptively simple storyline well.

But what makes The New World ultimately so effective is its restrained pacing and the way in which audience expectations are subtly but consistently undermined. The gradual accretion of prosaic details – Mirte’s awkward visits to her estranged son, predictably dull days at work and lonely nights at home – make the developing friendship with Luc all the more surprising. Van Heusden made a calculated decision not to allow his lead actors to meet and then shot the story chronologically. Encouraging the rapport between Krijgsman and Sawadogo to realistically develop on screen arguably adds an additional layer of veracity to an already grimly realistic scenario. And in his attention to the minutiae of daily life, potent verisimilitude, and inspiration in actuality, van Heusden’s film suggests an affinity with the work of his central European compatriots, the Belgian Dardenne brothers. Shot through with a droll, understated humour and distinguished by beautifully restrained performances, van Heusden’s film is a definitive contrast to Malick’s lavish production and equally, a singular testament to the realities of the current ‘new world’.

Rose Capp is the Vice-President of the Film Critics Circle of Australia, a freelance writer on film and is currently undertaking a Ph.D at Flinders University. 


10.07.2013 @ 16:50

Helemaal gemist ergens begin dit jaar, dit prachtige stuk uit NRC over Oscar van Rompay, waarin ook zijn rol in Win/Win wordt besproken.

Oscar-van-RompayKan Oscar Van Rompay echt met behulp van slechts één hand de veters van zijn schoenen strikken? De truc van de veters is te zien in de film Win/Win (2010), waarin de acteur de Vlaming Ivan speelde, een zachtmoedige beurshandelaar die miljoenen binnenhaalt voor een bikkelhard effectenkantoor op de Amsterdamse Zuidas. „Een vondst”, werd zijn casting door de filmkritiek genoemd. Voor de Vlaamse acteur Van Rompay, die dit jaar dertig wordt, betekende de rol een doorbraak in Nederland. Regisseur Jaap van Heusden legde uit dat hij zijn hoofdrolspeler onder meer gekozen had vanwege zijn beweeglijke vingers. De regisseur zocht een acteur met een ‘jazzy ritme’ in zijn lijf, oftewel: een man van wie je gelooft dat hij elke ochtend al fluitend zijn veters met één hand strikt. Zijn eerste film leverde Van Rompay meteen een prijs op, die voor de beste acteur op het filmfestival van Brooklyn.

In Win/Win is het geheim van de trader Ivan zijn speelsheid. Want ondanks al het geschreeuw en gedoe komt het daar in de dealing room op neer: dat je een spelletje speelt waarbij je veel geluk dient te hebben, koel moet blijven en nooit kan pretenderen dat je de regels snapt. Memorabel is de scène waarin de onverstoorbare Ivan het koord van zijn badge tot een vernuftig touwfiguur knoopt. Rondom geven zijn gestreste collega’s de indruk dat de wereld vergaat, met koersen die steil naar beneden storten. Maar Ivan wacht totdat zijn moment gekomen is, drukt snel op een paar knoppen en spreekt rustig in de telefoon: ‘Maarten, heb je een prijs voor Axa, januari, 0917 call? Doe maar 60.000.’ Hij fluistert het in plaats van te schreeuwen, want schreeuwen, dat doen alleen de losers op de handelsvloer. Prachtig is ook de confrontatie van twee soorten interfaces: die van het duistere computerscherm met zijn obscure groene grafieken, en het open, verbaasd-vergulde gezicht van Ivan. Een gezicht dat naarmate de film vordert en het spel verandert in een verslaving steeds grauwer wordt. Het gezicht van de hoofdrolspeler fungeert zo als boodschap van de film.

Lees hier het hele verhaal als PDF


21.04.2013 @ 20:59

Bekijk De Nieuwe Wereld op uitzendinggemist.nl

Of bekijk eerst de TV promo (inclusief tv-promo-muziek, huiver, huiver)


21.04.2013 @ 19:41

dnw-filmfest-dc

Tijdens het Internationaal Filmfestival in Washington DC won De Nieuwe Wereld vandaag de SIGNIS Award.

Uit het juryrapport: “A woman working in an immigration detainee center in the Netherlands, locked into her own suffering, is immune to the sufferings of others.  A new arrival from Africa becomes a catalyst through whom she recaptures her humanity. Powerfully spare and deliberate imagery, directed by Jaap van Heusden, leads the audience through her transformation from a sterile view of life to a more richly human world of intimacy.”


20.04.2013 @ 12:52

2013_04_20_NRC-Zien


20.04.2013 @ 12:44

‘Dit is zó Nederlands’

De vijfde Telefilm die wordt vertoond is van Jaap van Heusden. In De nieuwe wereld, die in première ging op het IFFR, ontvouwt zich een kortstondige vriendschap tussen een schoonmaakster op het Aanmeldcentrum Schiphol en een charmante vluchteling uit Burkina Faso. Van Heusden: “Zij is een schijndode. Hij helpt haar haar verdriet een plek te geven.” lees verder


17.04.2013 @ 11:27

Studio-Desmet

Gisteravond was ik in Desmet te gast bij Jellie Brouwer van Kunststof Radio. Zo’n heel uur aan het woord, ik maakte me een beetje zorgen van tevoren. Maar ze hadden ter voorbereiding zo’n beetje mijn hele crew en vriendenkring afgebeld, dus er was genoeg gespreksstof. En het uur vloog voorbij. Het gesprek is hier terug te luisteren.


16.03.2013 @ 19:35

Op 20 april om 20:20u. wordt De Nieuwe Wereld door de NTR uitgezonden op Nederland 2.

Hieronder alvast een interview met Gerhard Busch van Cinema.nl

Of via de site van cinema.nl


later >>
<< earlier